In een safaritent

“Ik heb helemaal geen kleren meer in mijn kast!” Sara kijkt mij verbaasd aan. Dat is waar, haar kast is verdacht leeg. “Valt toch wel mee?” Zeg ik schuldbewust terug en ik kijk naar de twee oude broeken en twee shirts die er liggen. Eeuwig-onderop-de-stapel kleding. Ik mik een setje naar Sara, doe dit maar aan.

Wanneer Sara beneden is weet ik gelijk waarom het eeuwig-onderop-de-stapel kleding is. Ze ziet er niet uit. Broek te kort, shirt te lang en te wijd, zo te zien wel eens als verf-shirt gebruikt. Arno en ik sjouwen met vanalles heen en weer. “Deze mee?” Vraag ik en ik hou een koekenpan omhoog. “Ja, doe maar. En dit?” Arno houdt een kaartspel omhoog. We mikken het allebei in een krat. De meiden kijken in de krat en vragen wat we doen. “We ruimen het huis op en gaan straks oude spullen naar de grote prullenbakken brengen (milieustraat)” antwoord ik droog, terwijl Sara naar de gloednieuwe koekenpan kijkt. Arno en ik blijven spullen in kratten en tassen mikken.

De meiden zijn onze chaos ontvlucht en spelen buiten. “Komen jullie mee?! We gaan de spullen wegbrengen!” Roep ik naar buiten. Ik loods de twee tegenstribbelen kinderen naar de auto. Onder luid protest klimmen ze de overvolle auto in, ik druk een lunchpakketje in hun handen, de meiden worden stil.

Arno en ik kijken verwachtingsvol naar de kids op de achterbank. “Mijn schep! En alle zandspeeltjes!” Roept Sara. “We gaan naar het strand!” Roept hanna. “Bijna goed. We gaan op vakantie! Verrassing!!” Zeggen arno en ik tegelijk. De hele week hebben we stiekem en minder stiekem spullen verzameld om mee te nemen. Vandaar dat Sara haar kledingkast zo leeg is.

De meiden gaan helemaal los op de achterbank, ze praten door elkaar en kijken naar wat er allemaal in de auto ligt. Arno start de auto en we zijn onderweg!

Na 20 minuten rijden zegt Sara opeens: “zijn we al bijna bij de grote prullenbakken?”

*****

“Telkens als ik eraan denk schiet ik weer in de lach” gniffel ik terwijl ik me nog eens omdraai. Arno lacht, maar zucht dan: “Ik lag wel net echt heel lekker.” Na vijf minuten snurkt arno weer.

We slapen in een safaritent op een camping en het is nog geen ijsheiligen geweest. Het is nog geen hoog zomer en ’s nachts is het net 2 graden. Gewoon écht koud dus. Daarom hebben we alle soorten kleding bij ons, van regenjassen tot zwemkleding, van extra slaapzakken tot korte broeken. We kijken wel wat het weer gaat doen.

De kinderen slapen samen op een kamer, in een stapelbed. Dus wanneer we die twee op bed leggen is het wel een project. Telkens als we gaan kijken liggen ze in een ander bed, met een andere deken, met het kussen aan de andere kant, hangt er een kind onderste boven van het bed af of er ligt geen enkel kind meer in bed. Maar na een uur giebelen en grappen slapen ze dan toch. Ik stop ze goed in onder een extra deken.

En dan, rond 23.00, is het buiten niet meer te doen en gaan we zelf naar bed. En allemachtig wat is het koud in bed. De kids hebben we goed ingepakt met dikke pyjama’s, hemden, slaapzak en dekens. Maar voor ons zelf zijn we niet zo attent geweest. Shit, wat hebben wij het koud. Arno wil het kacheltje aanlaten, maar ik wil niet dat we levend verbranden. Na drie kwartier kou lijden klinkt levend verbranden toch bijna aantrekkelijk. Dus toch besluiten we de kachel aan te doen en neer te zetten op een plek waar die kans zo klein mogelijk is.

Eindelijk warmte, mijn neus ontdooit, mijn schouders ontspannen. Naast mij hoor ik arno snurken. Dit is prima, zo kan ik lekker slapen. En ik begin weg te dommelen. Maar ik schrik wakker van geluid buiten de tent. Het lijk wel alsof iemand op onze houten vlonders loopt. Dan gaat de rits van de “voordeur” open! “Er is iemand in de tent!” Schreeuw-fluister ik tegen arno terwijl ik hem een duw geef. “Het licht gaat aan!” Arno springt op uit bed, doet de rits van de slaapkamer open en steekt zijn hoofd naar buiten. Alle scenario’s schieten door mijn kop, inclusief het scenario dat arno met de door ons zelf meegebrachte koekenpan een klap krijgt.

“Hallo?” Zegt arno. Een vrouwenstem zegt: “hallo?” Een korte stilte. Dan hervat de vrouwenstem met volle overtuiging: “pardon meneer, maar jullie liggen echt in de verkeerde tent!” Arno is nu even stil, en dan hoor ik “oh god, sorry sorry!” Het licht gaat uit, ik hoor de tent dichtgaan en arno gaat weer liggen.

Ik kan mijn lach niet meer bedwingen en kan niet meer stoppen. Arno zegt: “ze was er zo zeker van dat ik bijna zelf begon te twijfelen.” De volgende ochtend biedt onze buurvrouw haar excuus aan. Ze vond het al zo gek dat het licht uit was toen ze terug kwam van de toilet. Ik zeg dat ik het tof vond dat ze gewoon stellig zei dat wij in de verkeerde tent zaten, als ze iets overtuigender was geweest hadden we de tent verlaten. Tot zover onze eerste nacht op de camping!

****

“Whoow! Gelukkig staat de tent nog! Anders zou mijn nieuwe klei wegwaaien…” Zegt Sara terwijl ze al haar bolletjes play-doh strak omhelst. Het waait, en niet zo’n beetje ook. Het frame van onze safatitet staat stevig als een huis, maar de tentdoeken slaan wild om ons heen. Om de zoveeltijd trekken de muren van onze tent naar binnen, waardoor de tent halveert in oppervlak. Daarna staan ze opeens bol als een luchtballon die lijkt op te stijgen.

Gister overdag was het heerlijk weer. We zijn gaan wandelen en naar een zweefvliegtuig vliegveld gegaan. Het was een komen en gaan van kleine witte motor-loze toestelletje die met een kabel de lucht in getrokken werden en andere toestellen die buiklandingen maakte in het gras.

Maar naar mate het later werd begon het steeds harder te waaien. Wanneer arno en ik op bed liggen bereikt het zijn toppunt. De tentdoeken knallen naar binnen en naar buiten, ze maken het geluid dat natte handdoeken maken wanneer je er zo’n zweepslag mee maakt richting je broer/zus. Alleen dan reuze handdoeken! De bedden zijn het enige dat stilstaat en de kids slapen overal doorheen.

Rond een uur of 02.00 waait buiten het wasrek om met een klap. Ik vlieg de tent uit en sleep het rek naar binnen. In mijn worsteling met storm, ritsen en het wasrek stoot ik een stapeltje pannen om. Achter me hoor ik een rits. Hanna staat met een rode slaapkop buiten de slaapkamer en zegt verwijtend: “jij maakt lawaai”. Ik hoor haar maar net over de klapperende tentdoeken heen. Pfff en dan zegt ze dat ik lawaai maak. Maar dan hoor ik dat sara ook wakker is.

Lang verhaal kort: uiteindelijk ligt Hanna bij mij in bed en arno samen met sara in het stapelbed, want niemand kon meer slapen. Bij elke windstoot waarmee de tent implodeert of explodeert kruipt hanna tegen me aan. “beetje bang…”, zegt ze. Ik trek haar nog strakker tegen me aan en zeg dat ze lekker d’r oogjes dicht moet doen. Dat doet ze en ik ook. Dan voel ik een vingertje die op mijn neus drukt en ik hoor “Toet”. Dit wordt nog een lange nacht…

Om 7.00 zijn de meiden weer wakker. Het regent nu ook keihard, maar zij hebben nergens meer last van. Vrolijk als altijd stoeien ze door de wapperende tent terwijl de regen klinkt alsof het naar binnen stort. “En we gaan nog niet naar huis!” Zingt Sara. Ik wil ook niet naar huis, maar wil wel graag wat langer slapen. In de middag vinden we een plekje op een verwarmd terras en eten we bitterballen, broodjes met kruidenboter en drinken thee. Dan kopen we play-doh voor in de tent. Terwijl het tentdoek dreigend alle kanten op waait zitten de meiden rustig te kleien.

“Ik wil nooit meer naar huis”, zegt Hanna met een tevreden zucht.

****

Een gedicht over de camping-douche:

De straal is koud
De straal is heet
Ik sta te bibberen
Ik verbrand mijn reet

De straal is hard
De straal is zacht
Er zit shampoo in mijn ogen
Terwijl ik op water wacht

De warm water knop werkt niet
De koud water knop wel
Gister was het andersom
Wat is dit voor ’n ziek spel

Eindelijk staat hij perfect
Er valt niets meer te zeuren
Valt je handdoek op de grond
Ik zie het gebeuren.

Je broekspijp hangt in het water
Je trui zit vast over je natte kop
Douchen op de camping is kut
Maar de vakantie is top.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s